Waarnemen. Wat zie je eigenlijk als je kijkt?

waarnemen

Een van de leuke dingen van reizen is: gewoon ergens gaan zitten langs de straat en kijken.

Kijken wat er zoal gebeurt voor je neus. Kijken naar de mensen die rondlopen, naar wat ze doen, hoe ze er uit zien. En op reis, zoals nu bijvoorbeeld in San Juan del Sur in Nicaragua gaat bijna alles anders dan in Nederland. 

Dat is op verschillende manieren interessant en nuttig. Het helpt mij om het leven in Nederland te relativeren. Het is makkelijk om dingen te nemen zoals ze zijn, omdat je dat nu eenmaal gewend bent. Reizen confronteert je met andere situaties en andere mogelijkheden. Voorbeeld: in onze samenleving zijn we heel druk bezig met veiligheid, bijvoorbeeld in het verkeer. Dit leidt tot strenge regels voor bijvoorbeeld de staat waarin auto’s moeten verkeren, willen ze de weg op mogen. Als je ziet wat er hier allemaal rondrijdt en in welke staat dat verkeert, dan vraag ik me wel eens af of dat veel onveiliger is. 

Het tweede is dat reizen je helpt om – en dat lijkt misschien strijdig met het vorige – de dingen juist te nemen zoals ze zijn. Op reis gaat het niet zoals we in Nederland gewend zijn. Het eten is anders, soms lekker, soms vies. Het is minder schoon en netjes. Bussen zijn oude rammelkasten met beroerde stoelen. Oja, en soms rijden ze niet op de afgesproken tijd… De kans dat je iets eet waarvan je darmproblemen krijgt is net iets groter dan in Nederland. En soms kom je in een hotel terecht waar het erg vies is en de kakkerlakken je badkamer bevolken. En had ik al gezegd dat er vandaag geen warm water was?

Dan kun je in verzet komen, je er aan ergeren, boos worden, maar dat heeft niet altijd veel zin. Je kan maar beter accepteren dat het even zo is. Anders dan je had gedacht en misschien vanuit jouw westerse standaard zou verwachten.

Soms gaan dingen op een houtje-touwtje manier en naar onze westerse maatstaven helemaal niet efficiënt. Zoals in het fastfood restaurant waar zeker 10 mensen achter de counter met de bestellingen bezig zijn en je toch nog een half uur op je eten moet wachten. Hoezo fast? Je kan er makkelijk een oordeel over vellen en er op neer kijken. Maar dan is de volgende vraag: wie ben je eigenlijk om dat te doen? Wie bepaalt wat goed is en wat verkeerd, wat handig en onhandig, wat waar is en wat niet?

Ik ga niet beweren dat ik zonder oordelen ben. Ik denk dat niemand dat altijd en helemaal is. Maar reizen helpt mij wel om op een minder oordelende manier naar de wereld om me heen te kijken. Om de wereld door een andere bril te zien. En als je dan goed kijkt dan kun je je misschien zelfs nog eens laten verrassen en iets nieuws leren.

Een andere blik op je leven

Een familieopstelling is een methode om je nieuwe inzichten te geven op je vragen over leven en werk. We werken met en binnen de wetmatigheden van het systeem: ‘balans in geven en nemen’, ‘de natuurlijke ordening’ en ‘iedereen hoort erbij’.

Meer over familieopstellingen

We schrijven regelmatig nieuwe blogs. Wil je ze als eerste lezen? Dit zijn de opties...

volg ons op Facebook abonneer op onze nieuwsbrief volg ons op LinkedIn